ریاضیات

+ نوشته شده در ساعت توسط اصغر سلیمانی |

براي اين بحث چه نظري داريد؟

اگر بخواهیم جلسات فعلی حل تمرین را در مدارس مورد بررسی دقیق قرار دهیم در اغلب کلاس ها به چنین روند تکراری برمی خوریم :

معلم وارد کلاس می شود، تکالیف دانش آموزان را بررسی می کند و جهت ارزشیابی از آنان به تصادف و از روی دفتر کلاسی،بچه ها را جلوی کلاس فرا می خواند تا ضمن اینکه آنان به نوعی ارزشیابی شوند دیگر دانش آموزان نیز به تثبیت آموخته های خود بپردازند و به قولی تمریناتی را که درست یاد نگرفته یا غلط حل کرده اند از روی تابلو بازنویسی کنند.

در جریان این جلسه عموماً دانش آموزان به سه دسته تقسیم می شوند:

1- دانش آموزان کوشا و مستعدی که درس گذشته را به خوبی فهمیده اند. برای این دانش آموزان، کلاس درس بسیارملال آور و طولانی می شود وتوضیحات نارسای همکلاسی آنها در جلوی کلاس سبب می شود مرتباً در صحبت های او وارد شوند یا به شیوه های گوناگون (مانند پرسیدن ساعت ) بی حوصلگی خود را نشان دهند.

2- دسته ی دوم دانش آموزانی هستند که تا حدودی درس گذشته رافهمیده اند و حل تمرین و دوره ی مجدد درس به آنان کمک می کند تا اشکالات خود را برطرف نمایند.

3-دسته ی سوم دانش آموزانی هستند که درس را به خوبی نفهمیده اند. این گروه (در زنگ ریاضی کم نیستند) چون عموماً از بنیه ی علمی لازم برای ملحق شدن و همراهی با بحث های کلاس برخوردار نیستند به کلی ازکلاس جدا شده ومصداق شعر «من در میان جمع و دلم جای دیگر است» می شوند.

آيا در اين كلاس اهداف ياد گيري و ياد دهي محقق شده است؟

+ نوشته شده در ساعت توسط اصغر سلیمانی |